AI implementeren in je bedrijf, waar het in de praktijk vastloopt

Het probleem van de tweede route

Zolang de oude werkwijze nog kan, blijft die bestaan. Niet uit onwil, maar omdat mensen onder tijdsdruk kiezen voor de route waarvan ze de uitkomst kennen. Een implementatie is pas echt wanneer de oude route is afgesloten, inclusief het formulier, het sjabloon en de gewoonte.

Wie is eigenaar van de uitkomst

Bij handmatig werk is duidelijk wie een fout maakte. Bij AI is dat diffuus, en diffuse verantwoordelijkheid leidt tot vermijdgedrag. Wijs per proces iemand aan die verantwoordelijk is voor de kwaliteit van de output en die de instructies mag aanpassen. Dat is dezelfde ontwerpvraag als bij het beleggen van beslissingen.

Beschrijf de uitzondering

Vertrouwen ontstaat niet doordat een systeem altijd gelijk heeft, maar doordat duidelijk is wat er gebeurt als het ongelijk heeft. Leg vast wanneer een medewerker mag afwijken, aan wie een twijfelgeval wordt voorgelegd en hoe die uitzondering wordt teruggevoerd in de instructies.

Meet iets dat de moeite waard is

Bruikbare cijfers zijn: hoeveel gevallen door de nieuwe route lopen, hoeveel daarvan gecorrigeerd moesten worden, en hoeveel doorlooptijd het scheelt. Enthousiasme in een teamoverleg is geen meting. Zonder deze cijfers kun je ook het rendement niet vaststellen, en dan wordt de volgende investering weer een onderbuikbeslissing.

Wat hier speelt is geen AI-vraagstuk maar een uitvoeringsvraagstuk. De mechanismen zijn dezelfde als beschreven bij strategie-implementatie.

Veelgestelde vragen